Πάργα

 

ΠΑΡΓΑ
(  Πάργα )

Η Πάργα είναι παραθαλάσσια κωμόπολη που βρίσκεται στο βορειοδυτικό τμήμα του νομού Πρέβεζας της άλλοτε επαρχίας Μαργαριτίου. Είναι κτισμένη αμφιθεατρικά επί του γήλοφου Πεζόβολος σε υψόμετρο 139 μ. και έως τα παράλια του Ιόνιου Πελάγους. Αποτελεί ιστορική έδρα του δήμου Πάργας ενώ η δημοτική ενότητα Πάργας έχει πληθυσμό 3.904 κατοίκους. Έδρα του δήμου είναι το Καναλλάκι, αλλά η Πάργα αποτελεί οικονομικό, εμπορικό και τουριστικό κέντρο της περιοχής. Στην δημοτική κοινότητα ανήκουν οι τοπικές κοινότητες Αγιάς, Ανθούσας, Λιβαδαρίου.
Ο δήμος Πάργας ανήκει στο νομό Πρέβεζας αν και περικλείεται εδαφικά από τον Νομό Θεσπρωτίας και βρίσκεται στα νοτιοδυτικά της Ηπείρου, κοντά στον ποταμό Αχέροντα. Η Πάργα απέχει περίπου 68 χιλιόμετρα από την Πρέβεζα και 40 χιλιόμετρα από την Ηγουμενίτσα και έχει απέναντι της τα γραφικά νησιά των Παξών και Αντίπαξων.
Η Πάργα ήταν γνωστή κατά την αρχαιότητα ως Παράγειρος, Παραγαία και Υπαργός, ονόματα στα οποία οφείλει τη σημερινή της ονομασία. Ήταν η αρχαία Τορύνη του Πτολεμαίου και του Πλούταρχου. Όπως έχει αποδειχτεί ιστορικά, η Πάργα υπάρχει ως οικισμός από τους βυζαντινούς χρόνους.
Στη βραχώδη και απόκρημνη χερσόνησο, όπου είναι χτισμένη η σημερινή Πάργα, τοποθετείται η ελληνιστική πολίχνη Τορύνη (του Πτολεμαίου και του Πλουτάρχου), η οποία φαίνεται ότι επέζησε ως τα υστερορωμαϊκά χρόνια εξαρτώμενη διοικητικά από τη ρωμαϊκή αποικία της Φωτικής. Η Τορύνη κατείχε μια πολύ επίκαιρη θέση τόσο από γεωσυγκοινωνιακή όσο κι από γεωοικονομική άποψη. Συγκεκριμένα έλεγχε τον χερσαίο ρωμαϊκό δρόμο, που οδηγούσε από τις θεσπρωτικές ακτές στην ενδοχώρα (στην πεδιάδα Μαργαριτίου). Έπειτα είχε τον έλεγχο των δυο όρμων, του Βάλτου και του Κρυονερίου, απ' όπου περνούσαν υποχρεωτικά τα πλοία που ακολουθούσαν τον διεθνή θαλάσσιο δρόμο Απολλωνίας-Βουθρωτού-Νικόπολης. Τέλος, η Τορύνη βρισκόταν σε μια περιοχή που θα ήταν, όπως και σήμερα, κατάφυτη από ελαιόδεντρα, ενώ η θάλασσα θα πρόσφερε στους κατοίκους της πλούσια αλιεύματα και δυνατότητες για ανάπτυξη του θαλάσσιου εμπορίου

Αποτέλεσε κτήση των Νορμανδών, οι οποίοι έκτισαν το πρώτο φρούριο το 14ο αι. και κατόπιν των Bενετών, των Γάλλων, των Άγγλων και των Τούρκων. Στα χρόνια της Ενετοκρατίας είχε σημαντικά προνόμια, γνώρισε οικονομική ακμή και αποτέλεσε γέφυρα ανάμεσα στην Τουρκοκρατούμενη Ελλάδα και τη Βενετία.

Όπως αποδεικνύεται ιστορικά η Πάργα υπήρχε ως οικισμός από τους βυζαντινούς χρόνους. Η πρώτη μνεία της Πάργας με αυτή την ονομασία γίνεται το 1387 από τον Ιωάννη Καντακουζηνό που όπως αναφέρει ήταν ήδη μια από τις κυριότερες πόλεις της Ηπείρου. Αναφέρεται βέβαια στην Νέα Πάργα που δημιουργήθηκε ύστερα από την καταφυγή εκεί των κατοίκων που προσπαθούσαν να αποφύγουν τις επιδρομές των αλβανικών φυλών της Πωγωνιανής.
Ο πληθυσμός της πόλης αυξήθηκε με την συρροή των κατοίκων της περιοχής της Βαγεντίας (απέναντι από την Κέρκυρα), γύρω στο 1370. Την ίδια εποχή, οι κάτοικοί της ήρθαν σε συμφωνία με τους Νορμανδούς και έχτισαν με την βοήθειά τους το πρώτο φρούριο της πόλης, το 1401.

πάργα
(  Πάργα )

Η περιοχή κατά τους μεσαιωνικούς χρόνους δεχόταν πολλές επιθέσεις και επιδρομές πειρατών και ληστών. Η κατάσταση σταθεροποιείται από τα τέλη του 16ου αιώνα. ως τα τέλη του 18ου αιώνα. Το 1401 η Πάργα (από κοινού με την Πρέβεζα και το Βουθρωτό) πέρασε υπό βενετικό έλεγχο ως εξάρτημα των Επτανήσων και παρέμεινε στην κυριότητα της Βενετίας μέχρι το 1797.

Κατά τη διάρκεια της βενετικής διοίκησης η Πάργα οχυρώνεται καθώς χτίζεται το κάστρο της, γίνεται εμπορικό κέντρο (στο Βάλτο σώζεται ακόμα η Ντογάνα, δηλαδή το τελωνείο της εποχής), αποκτά προνόμια και αυτοδιοίκηση και αναπτύσσεται οικονομικά. Παράλληλα, οι Βενετοί διατάζουν τη φύτευση του ελαιώνα, με αποτέλεσμα ένα σημαντικό μέρος των Παργινών να ασχολούνται με την παραγωγή ελιάς και λαδιού.

Στην Πάργα, όπως και στην Πρέβεζα λειτούργησαν λιοτριβιά (ελαιοτριβεία) και σαπωνοποιεία. Την ίδια αυτή περίοδο αναπτύσσεται σημαντική εκπαιδευτική κίνηση με πρωτεργάτες ονομαστούς δασκάλους, όπως τον Ιερομόναχο Φιλόθεο, τον Αναστάσιο Μοσπινιώτη, τον Ανδρέα Ιδρωμένο και Χριστόφορο Περραϊκό, τον Αγάπιο Λεονάρδο, κ.ά. Κατά την Τουρκοκρατία, αρκετοί Σουλιώτες περνούν μέσω Πάργας προς τα Επτάνησα.
Tο 1797 πέρασε από ενετική σε γαλλική κυριαρχία και το 1814 σε αγγλική. Οι Άγγλοι την πούλησαν το 1819 με συνθήκη στον Aλή πασά. Οι Παργινοί αντέδρασαν στη συνθήκη και για να μην υποδουλωθούν κατέφυγαν τον Μάρτιο του ίδιου έτους μαζικά στην Κέρκυρα, παίρνοντας μαζί τους ακόμη και τα οστά των προγόνων τους .
Από το λιμάνι της Πάργας εφοδιάζονταν οι Σουλιώτες με τρόφιμα και πυρομαχικά για τον αγώνα τους ενάντια στον τύραννο, στο κάστρο της Πάργας κατέφευγαν όταν αναγκάζονταν προσωρινά να εγκαταλείψουν το Σούλι. Στην Πάργα κατέφυγαν μετά την πτώση του Σουλίου και από εκεί ξεριζώθηκαν μαζί με τους Παργινούς όταν ο Άγγλος διοικητής των Επτανήσων Τόμας Μέτλαντ (Thomas Maitland) πούλησε την Πάργα στον Αλή Πασά.

Μόλις λίγα χρόνια μετά την απελευθέρωσή της το 1913, θ' αποκοπεί διοικητικά από τον νομό Θεσπρωτίας για να υπαχθεί στον νομό Πρέβεζας. Η πρωτοβουλία πάρθηκε από τον τότε βουλευτή και υπουργό Στρατιωτικών, Θεόδωρο Χαβίνη σε δύο «δόσεις». Μία το 1928 και μία το 1946 επί κυβερνήσεως Σοφούλη. Μαζί της μετακόμισαν και οι γειτονικοί οικισμοί: Αγιάς, Ανθούσας, Αμμουδιάς, Θέμελου, Καστρίου, Κορώνης, Μεσοποτάμου, Σταυροχωρίου και Τουρκοπάλουκου (=σημερινή Κυψέλη).Ομως, μαζί με τα όμορα χωριά παραμένει ξεκομμένη γεωγραφικά από την υπόλοιπη περιοχή του νομού Πρέβεζας. Τρεις βασικούς λόγους επικαλούνται οι Παργινοί, για την επανένωσή τους με τον νομό Θεσπρωτίας:

1. Ιστορικούς-πολιτισμικούς και γεωγραφικούς δεσμούς.

2. Πολιτικούς, οικονομικούς και πρακτικούς λόγους λόγω του τουρισμού, ώστε η Πάργα να μη χάσει την αυτονομία της και να παραμείνει δήμος.

3. Ηθικούς, ώστε ν' αποκατασταθεί μια διαχρονική αδικία, αφού ουδέποτε οι πρόγονοί τους ρωτήθηκαν για την υπαγωγή της Πάργας στον νομό Πρέβεζας.

Στις 12 Αυγούστου του 1943 η γειτονική Αμμουδιά πυρπολήθηκε και λεηλατήθηκε από τους Γερμανούς με αποτέλεσμα να αναγκαστούν οι κάτοικοι να εγκαταλείψουν το χωριό και να μεταβούν στην Πάργα.

 

Μια «πολύχρωμη» πόλη – έκπληξη που σου δίνει την αίσθηση ότι βρίσκεσαι σε νησί

Πάργα! Μια μαγική πόλη στην «καρδιά» της Ηπείρου με θέα το Ιόνιο Πέλαγος, τους Παξούς, τους Αντίπαξους, με καταγάλανα νερά, που σου δίνει πραγματικά την αίσθηση ότι βρίσκεσαι σε έναν επίγειο παράδεισο.


Η Πάργα δεν έχει να ζηλέψει σε τίποτα ένα νησί. Η αμφιθεατρική της ρυμοτομία, τα πολύχρωμα σπίτια, τα λιθόστρωτα γραφικά σοκάκια που σκαρφαλώνουν ως την κορυφή του λόφου, η απίστευτη θέα στη θάλασσα του Ιονίου και στο νησί της Παναγίας που καθρεφτίζεται στα νερά του λιμανιού, σε μαγεύουν.
 
 
πολύ κοντά στα Ιωάννινα και την Πρέβεζα, η Πάργα τα τελευταία χρόνια τείνει να μετατραπεί σε έναν τοπ luxurious προορισμό, που προσφέρει στους επισκέπτες όλες τις ανέσεις, σε συνδυασμό με την φυσική, ανεπιτήδευτη ομορφιά της.

Εκεί, έχουν «αναδυθεί» σύγχρονες ξενοδοχειακές μονάδες υψηλών προδιαγραφών που σε απόλυτη αρμονία με το φυσικό περιβάλλον, προσφέρουν μια ξεχωριστή πολυτέλεια.

«Κόσμημα» στην φημισμένη παραλία του Βάλτου αποτελεί το Parga Beach Resort, το οποίο αποτελείται από νεοκλασικά βενετσιάνικα μπάνγκαλοους, περιτρυγιρισμένα από ελαιόδεντρα 350 ετών και έναν μοναδικής ομορφιάς κήπο με πάνω από 500 φυτά.
Πάργα-λίχνος
( Λίχνος  )


Παραλίες

Στην Πάργα και την γύρω κοντινή περιοχή υπάρχουν πολλές παραλίες, με κάθε μία από αυτές να προσφέρει στους επισκέπτες της κάτι το ιδιαίτερο.

Η εικόνα σε κάθε παραλία είναι μοναδική. Αν έχεις ταξιδέψει στο Ιόνιο, το σκηνικό σε μπερδεύει, νομίζοντας ότι βρίσκεσαι σε ένα από τα νησιά του.

Αρμονικά εναλλάσσονται όρμοι, κόλποι, αμμουδιές και βράχια, ενώ το πράσινο φτάνει μέχρι την θάλασσα, δημιουργώντας μιας απίστευτης ομορφιάς εικόνα.

Παραλίες θα βρείτε μέσα στον οικισμό ή σε πολύ κοντινή απόσταση τις οποίες μπορείτε να προσεγγίσετε με τα πόδια, για κάποιες άλλες θα χρειαστείτε το αυτοκίνητό σας. Οι πιο τολμηροί που θα επιλέξουν το σκάφος οι παραλίες στους μαγευτικούς Παξούς και Αντίπαξους αποτελούν μια ξεχωριστή πρόκληση.
Πάργα